Ahmed Hikmet Müftüoğlu

Türk yazarı (İstanbul 1870 – ay.y. 1927). Galatasaray sultanisini bitirdi (1888), hariciye mesleğine girdi. Pire, Marsilya, Ponti, Kereç’te konsolosluk kâtipliği ve konsolosluk yaptı (1889-1896). İstanbul’da Hariciye nezareti merkezinde (1896-1908), Nafıa nezaretinde, Ticaret Müdiriyeti Umıımiyesinde çalıştı. Bir yandan da Galatasaray lisesinde edebiyat (1898-1909), Dârülfünun’da Alman ve Fransız edebiyatı tarihi okuttu (1910-1912).

Yeniden Hariciyeye geçerek Peşte konsolosluğunda (1926-1927) bulundu. 1896’da Servetifünun dergisinde yayımladığı hikayeleriyle Edebiyatı Cedide topluluğuna katıldı. Bu topluluğun, hikâye ve romanında görülen yabancı kelime ve kurallarla yüklü dilini ve süslü üslûbunu kullandı.

O sıralarda başlayan Türkçülük ve yeni-lisan akımını benimseyerek Türk Yurdu (1911), Türk Derneği (1912) dergileri kurucuları arasına girdi. Hikâyelerini milli ve yerli konularda, gene süslü bir üslûpla, fakat sade bir Türkçe ile yazdı.

Ahmed Hikmet Müftüoğlunun eserleri:

Hâristan ve Gülistan (uzun hikâye, 1901);

Çağlayanlar (hikâyeler, 1922);

Gönül Hanım (roman, 1971).

Yorumunuzu bırakın