Alfabe

Konuşurken çıkarılan seslerin her birine ait olan ve yazı ile gösterilen işaretlerin hepsine birden alfabe denir. Bir dilin bütün harflerine verilen genel isimdir. Seslerkalıcıdır fakat Harfler değişebilir.

Türkçe’de 1928 yılından itibaren Latin asıllı Türkçe alfabe kullanılmaya başlanmıstır. Alfabemizde 29 harf vardır. Bunlann 21 tanesi unsüz 8 tanesi ünlüdür. 29 harf şunlardır: (Büyük harfler A-B-C-Ç-D-E-F-G-G-H-I-İ-JK-L-M-N-O-Ö-P-R-S-Ş-T-U-ü-V-Y-Z) (Küçük harfler: a-b-c-ç-d-e-f-g-ğ-h-ı-i-j-k-l-m-n-o-ö-p-r-s-ş-t-u-ü-v-y-z)

Bu alfabenin Ç  Ğ I Ö Ş ü sekilleri TÜrk alfabesine mahsustur. Diğer ülkelerde bu şekiller bir kaç harf veya işaretle gösterilir.

Türkler ilk önce Göktürk asıllı alfabeyi daha sonra Uygur asıllı alfabeyi, daha sonra Arap asıllı ve en sonunda da Latin asıllı alfabeyi kullanmışlardır.

Okuma ve yazmadaki geriliği  yenme ve Türk diline daha uygun bir harf sisteminin benimsenmesi amacıyla  1 Ekim 1928’de  arap harflerinin yerine Latin harilerine dayali bir alfabe getirilmiştir. Mustafa Kemal Atatürk 8  Haziran 1928’de Cumhuriyet Halk Firkası’nın Sarayburnu’nda düzenledigi bir gecede halka “yeni Türk harflerini” açıkladı. 29 harften olusan yeni alfabe Turk dilinin bütün seslerini karşılamaktaydı.  Mustafa Kemal’in emriyle tüm milletvekilleri yeni harfleri tanıtmak için yurt gezilerine çıktılar. Hızla eğitim ve okuma yazma seferberliği başlatıldı  1 Ocak 1929’da Millet Mektepleri dağıldı. Böylece yeni devletin oluşumunda en büyük adımlardan biri daha atılmış oldu.

Yorumunuzu bırakın