Mesnevi

MESNEVİ

Mesnevinin sözlük anlamı “ikişer ikişer,ikili” demektir. Her beytin dizeleri kendi arlarında uyaklı, aruz ölçüsünün kısa kalıpları ile yazılan uzun bir nazım biçimine denir. Mesnevi, nazım biçimi olarak İran edebiyatının malıdır. Arap ve Türk  edebiyatına İranlılardan geçmiştir.

Divan şiirinde anlam ve kavramlar bir beyitte tamamlandığı için, şair her beyte iki uyak bulmak zorunda olduğundan, mesnevi en kolay nazım biçimi olarak bilinir.bu nedenle, kısa konularda nazım biçimi olarak fazla ilgi gösterilmemiştir. Kaside gibi çeşitli bölümleri vardır.

1- Mensur ya da Manzum Dibace ( önsöz)

2- Tevhid

3- Münacat

4- Na’t

5- Miraciye (kimi mesnevilerde bulunmaz)

6- Mehd-i Çihar-yar-ı Güzin  (4 halife için yazılan övgü)

7- Yapıtın sunulduğu kişiye medhiye

8- Sebeb-i Telif ya da Sebeb-i Nazm-ı Kitap ( yapıtın yazılış nedeni)

9- Ağaz-ı Dastan ( asıl bölüme geçiş)

10- Hatime ( sonsöz)

Yorumunuzu bırakın