Servet-i Fünûn sanatçılarının en büyük özellikleri

1)      Hüzne ve hüzünlü manzaralara düşkünlük.

2)      Hakikatten kaçma, hayale ve tabiata sığınma.

3)      “Sanat sanat içindir” görüşüne sıkı sıkıya bağlı kalarak cemiyet ve memleket meselelerine çoğu defa yabancı bir tavır alma.

4)      Günlük hayatın ufak tefek meselelerini konu edinme.

5)      Hemen hepsinin Fransız kültürü ile yetişmiş olması (Batı dendiği zaman ilk akla gelen Fransa’dır).

6)      Çoğunlukla yabancı sözcüklerle dolu bir dil kullanmaları.

7)      Çoğu Servet-i Fünûncuların nazmı nesre yaklaştırmaları.

8)      Eski sözcüklerle yeni kavramlar ve imgeler oluşturmaları.

9)      Kafiyenin kulak için olduğunu benimsemeleri.

10)      “Sanat için sanat” görüşünü benimsedikleri için eserlerinde halkı ve halk seviyesini esas almaları.


Servet-i Fünûn sanatçıları :

Cenap Şahabettin (1870-1934):

Mehmet Rauf (1875-1931):

Tevfik Fikret (1876-1915):

Halit Ziya Uşaklıgil (1866-1945):

Hüseyin Cahit Yalçın (1874-1957):

Servet-i Fünûn Edebiyatında bunlardan başka şu sanatçılar da vardır:

–                            Hüseyin Cahit, Süleyman Nafiz, Emin Bülent, Tahsin Nahit, Hüseyin Siret, Ahmet Şuayip.

–                            Safveti Ziya, Süleyman Nesip, H. Nazım, A. Nadir, Hüseyin Daniş, Ali Nusret, Faik Ali, Celal Sahir.

Yorumunuzu bırakın