Sevgiyi anlayabilen zaman

sevgi_adasiHikayenin adı :Sevgiyi anlayabilen zaman
Hikayenin Kategorisi :Bilgece hikayeler , çocuk hikayeleri, sevgi hikayeleri
Hikayenin Yazarı :Anonim
Hikaye :
İnsanlara çok uzak bir adada çok eskiden bir ada varmış bu adada bilinen tüm duygular yaşarmış. Mutluluk , üzüntü , sevgi , aşk , zenginlik, kibir , belgelik , korku , öfke , sabır ve diğerleri..Her türlü duygu bir arada bulunduğu için bu adaya “duygu Adası” deniyormuş.

Bir gün ada sakinleri nereden geldiklerini bilemedikleri bir anonsla şaşırmışlar. Anosta adanın üç gün içinde batacağı ve bu nedenle tüm ada sakinlerinin adayı terk etmeleri gerektiği söyleniyormuş . Tabi ada sakinleri ilk başta buna inanmamışlar ama bazı duygular yavaş yavaş adayı terketmeye başlamış. Her duygunun kendisine ait bir yatı , sandalı ,kayığı varmış bir tek sevginin yokmuş. Adanın batacağı son gün anonslar sıklaşmış herkez acele ile adayı terketmeye başlamış ve gerçektende ada yavaş yavaş sulara gömülmeye başlamış bunu gören sevgi telaşla adanın en tepesine çıkmış oardan etrafını gözetleyerek adadan uzaklaşanlardan yardım istemeye başlamış. Önce zengini görmüş büyük bir yatın içindeymiş zengin, seslenmiş onuda yanına alması için

“Zenginlik benide yanına alırmısın ?” demiş

Yatın her tarafına yığdığı eşyaları gösteren zenginlik :

“Hayır alamam demiş.” demiş. “hiç boş yerim yok altınlar, gümüşler, elmaslar , yakutlar.Senin için hiç yerim kalmadı.” Demiş .

Tabi sevgi çok üzülmüş ama bakınmaya devam etmiş. biraz ileride büyük bir yelkenli görmüş dikkatlice bakınca anlamış ki bu kibir. Hemen kibire seslenmiş.

“Kibir benide yanına alırmısın ?”

Kibir sevgiye söyle bir bakmış ve sonra,

“Hayır ; seni yanıma alamam çok dağınık görünüyorsun yelkenlerin fiyakasını bozacaksın ” demiş.

Sevgi bu arada karaya çok yakın bir mesafede bir kayığın içinde üzüntüyü farketmiş , hemen ona sormuş ;

“Üzüntü benide yanına alabilir misin ?”

Üzüntü sevgiye bakmış çok üzüntülü görünüyormuş.

“Ah sevgili sevgiciğim. ” demiş . Yalnız gitmeye karar verdiğim için okadar üzgünüm ki!”

Bu cevap üzerine üzüntüsü iyice artmış sevginin. Bu sefer başka yerlere bakmaya başlamış adanın diğer tarafına.. Ve mutluluğu görmüş hemen ona seslenmiş.

“Mutluluk , mutluluk benide yanına alır mısın ?”

Mutluluk okadar sevinçliymiş ki kendi teknesinde hoplayıp zıplıyormuş şarkılar söylüyormuş ve ne sevgiyi görmüş nede söylediklerini işitmiş.

Çaresiz bir şekilde mutluluğa seslenen sevgi ansızın bir ses duymuş.

“Buraya gel sevgi , seni ben götüreyim .”

Sevgi sesin geliği yöne doğru gitmiş , daha önce hiç görmediği sakallı yaşlı bir adam.. Hemen adadan uzaklaşmışlar ve daha çok fazla uzaklaşmadan adanın sessizce denizin derinliklerinde kaybolduklarını görmüşler.

Sevgi kayığına aldığı için bu saçı sakalı ağarmış yaşlı adama defalarca teşekkür etmiş ama ismini sormayı ancak karaya çıkıp vedalaştıklarından sonra akıl edebilmiş.Sonra günlerden birgün yeni kara parçasına yerleştiklerinde bilgeliğe rastgelince daha önce hiç görmediği bu yaşlı adamı tarif edip ismini bilgeliğe sormuş.

” O zamandan başkası olamaz.” diye cevap vermiş bilgelik.
” Zaman mı ? Peki niye yalnız o bana yardım etti .” diye sormuş sevgi bilgeliğe.

“Çünkü” demiş bilgelik , “sevgi”nin gerçek değerini ancak zaman kavrayabilir.”

sowl
Mayıs 17th, 2010at11:08 pm

bence kitap müthisti tek bunu söyleyebillirim:D

Ataç Derya
Mayıs 22nd, 2010at8:58 pm

Gerçekten mükemmel yazıyorsunuz. blogunuzu Bing ile keşfettim. RSS takipçime ekledim. Yayınlayacağınız bütün yazılarınızı büyük bir heyecanla bekleyeceğim. Çok teşekkür ederim.

özge
Kasım 29th, 2010at10:13 am

bn bundan bin kat güzel yazarım böyle iğernc şey görülmedi

Yorumunuzu bırakın